Geografia historyczna uprawy winorośli

Biorąc pod uwagę znaczenie wina i winorośli w społeczeństwie europejskim, zaskakujące jest, jak mało jest badań dotyczących geografii historycznej uprawy winorośli i handlu winem. Geografia wina może być badana z wielu perspektyw i obejmuje wpływ siedliska, historyczne rozmieszczenie krzewów winorośli i uprawy winorośli, geografię ekonomiczną uprawy i marketingu, wpływ polityczny na handel i produkcję oraz postrzeganie kultury.

Znaczna część literatury naukowej na temat wina i uprawy winorośli pochodzi z krajów o długiej tradycji produkcji wina, głównie z Francji i Niemiec. Ostatnio jednak wiele publikacji ukazało się w Ameryce i Australii, odzwierciedlając szeroko zakrojone badania prowadzone na wydziałach i w instytutach enologii i uprawy winorośli, takich jak Uniwersytet Kalifornijski w Davis i Roseworthy College w południowej Australii. Jednak większość z tych artykułów koncentruje się na nowoczesnej uprawie winorośli i winifikacji, a historyczny rozwój winiarstwa jest wspomniany we wstępnych sekcjach lub rozdziałach głównych tekstów. Większość z nich opisywała uprawę winnic na zboczach lub ogólną charakterystykę obszarów uprawy winorośli.

Klasycznym opracowaniem geografów na temat historii uprawy winorośli jest "Historical Background", napisany przez Rogera Diona w 1959 roku (wydany ponownie w 1977 roku). Ta praca naukowa bada czynniki środowiskowe i lokalne leżące u podstaw pojawienia się uprawy winorośli w różnych częściach Francji, śledząc rozwój produkcji wina od jego greckich początków, średniowiecza, do powstania Szampanii w XVIII wieku. Od początku lat sześćdziesiątych XX wieku powstało wiele różnych francuskich opracowań regionalnych dotyczących uprawy winorośli [Piassou (1980) i Rudi (1988)], ale większość z nich opisuje okres po średniowieczu. Zwieńczeniem badań francuskich było kolokwium na temat geografii historycznej uprawy winorośli, które odbyło się w Bordeaux w 1977 r., a którego wyniki zostały opublikowane w dwóch tomach pod redakcją Huez de Lemps (1978). W zakończeniu bibliograficznym do tych tomów Huetz de Lemps wymienia 701 książek i artykułów francuskich pisarzy, z których 470 dotyczy Francji. Większość z nich to lokalne lub regionalne studia nad uprawą winorośli po XVII wieku, a tylko nieliczne dostarczają szerszej oceny dystrybucji lub konsumpcji wina. Nic dziwnego, biorąc pod uwagę ich historyczne znaczenie, główne obszary Francji reprezentowane w jego przeglądzie są regiony Bordeaux, Langwedocji i Burgundii.

W języku angielskim, najobszerniejszą książką geograficzną na temat wina i uprawy winorośli jest de Blaya (1983), która omawia produkcję wina w aspektach geografii historycznej, geografii fizycznej, geografii politycznej, geografii ekonomicznej i krajobrazów kulturowych.

Kilka pojedynczych tematów jest opisanych bardziej szczegółowo, podczas gdy historyczny rozwój uprawy winorośli i handlu winem został omówiony na zaledwie czterdziestu stronach. Inne geograficzne podejście do tego zagadnienia można znaleźć w badaniach Stanislavskiego (1970) nad krajobrazem kulturowym winorośli w Portugalii. Tutaj twierdzi, że winorośl służy jako klucz do zrozumienia charakteru regionów Portugalii: "Jego uprawa jest ważna nie tylko jako źródło utrzymania, ale także jako część równowagi kulturowej, która dotyczy zarówno egzystencji i przyjemności. Plantacje winogron w krajobrazie są estetycznie wszechobecne i ekonomicznie wskazują na cechy charakterystyczne tego obszaru. Tworzy krajobrazy, które są unikalne i mają znaczenie społeczne i ekonomiczne." (Stanisławski, 1970: 4-5).

Poza tymi dwoma ważnymi badaniami, anglojęzyczni geografowie do niedawna wnosili niewiele do zrozumienia historii uprawy winorośli. W swoim przeglądzie literatury na temat uprawy winorośli, Dickenson i Salt (1982) zauważają, że mniej niż dwadzieścia prac na temat uprawy winorośli zostało opublikowanych w głównych anglojęzycznych czasopismach geograficznych pomiędzy 1945 a 1982 r. Tak więc Vineyard Geography, opublikowana po raz pierwszy w 1986 r., stanowiła próbę zebrania anglo-amerykańskich geografów w tej dziedzinie (de Blij, 1985; Baxevanis, 1987; Peters, 1989; Dickenson, 1990).

Biorąc pod uwagę znaczny dorobek historyków i archeologów w zakresie historii uprawy winorośli i handlu winem (Bassermann-Jordan, 1907; Billiard, 1913; Marescalchi i Dalmasso, 1931-7; Tchernia, 1986; Lachiver, 1988; Van Rank tot Drank, 1990), ważne jest określenie ram teoretycznych, w których można umieścić obecne dziedzictwo geograficzne. Na przykład, De Bly (1983) zinterpretował geografię historyczną uprawy winorośli bardzo szeroko, jako historyczne tło dla geograficznej oceny wina, w tym analizy początków uprawy winorośli. Ekspansja pod panowaniem Rzymian, uprawa winogron po Rzymie i ich późniejsze rozprzestrzenianie się na całym świecie. Nie podjął jednak zbyt wielu prób zintegrowania tego materiału empirycznego z ogólnymi ramami teoretycznymi. Podobnie, artykuły w tomach redagowanych przez Huetz de Lemps (Huetz de Lemps, 1978) na temat geograficznej historii winiarstwa są prezentowane bez żadnego przeglądu czy wprowadzenia do szerszych zagadnień. Poszczególne artykuły są empirycznymi przykładami uprawy winorośli, winifikacji i krajobrazu kulturowego winorośli.

Teraz w gazetkach promocyjnych wódka ceny sprawdź nie przepłacaj !